گریه کردم تا بدونی زندگی بی غم نمیشه    اگه دستامو بگیری از غرورت کم نمیشه    ساکت و صبوری عاشق وقتی حوصله نداری    پیش حرفای دل من حرف عشقو کم میاری    خونمون تلخه و سرده وقتی قهری با دل من    کاش چشات یه جاده می زد از دل تو تا دل من   ای که لحظه هامو بردی تو خیالت به اسیری    نکنه بیای دوباره بوی تازه ای بگیری    من سبد سبد صداقت به دل تو هدیه کردم    نکنه بخوای بگی می رم و بر نمی گردم   خوب میدونی نمی تونم بی چشات دووم بیارم    از تو و اون دلشکسته گله دارم گله دارم ...   

تنها الهه معبد یونان رویاهای من که اگر تو را بشناسد دیگر هوس نمی کند یونان باستان را ببیند . تا کی دوست داری دروازه بان ذخیره ات باشم ؟ نیمکت از شرم عشق و سکوت من شکست . چشمانت عین کسانی که بی مجوز خواسته های نامعقول دارند نگاهم می کنند و مدام می گویند : فعلا معلوم نیست . اما من تو را عوض نمی کنم . خودم را هم عوض نمی کنم . ذخیره تو بودن به سیاره بودن در هرجای پرستاره عالم می ارزد . حرفت و داشتنت به ارزشمندترین ثروت دنیا می ارزد . می ترسم که مبادا تو این حسرت را به کلبه کهنه ماهی گیر بی صید تاریخ فراموش شدگان بسپاری . تمام آنچه که گذشته است و خواهد گذشت را جدی نمی گیرم . من ملودی ات را با سمفونی پاسخ دادم . وقتی نت 
« می » خط خورده تو را دیدم هر حدسی می زدم بجز اینکه مقصود تو می خواهم بروم باشد